radarwerk_charlie_chaplin.jpg Verder kijken 3

Verder kijken 3

Beste kijker, 

Twee nieuwe stappen in onze tocht naar een nieuw filmseizoen, waarin wij trefwoorden serveren en hopen op markante, expressieve beelden van uw kant.

Uit onze lijst van veertien zijn al vier begrippen vergeven: 'plezier' en 'iets doorgronden' in de eerste week van deze reeks, en 'passie' en 'een (volledig) andere beeldcultuur' in de vorige. Er resten nog heel wat weken om iets te vinden dat de aanschouwer tot het hart spreekt dankzij visuele expressie – wat fotografen en filmmakers tot hun gereedschap rekenen. Dit zijn de twee begrippen van deze week:

trefwoord #5
Hoe moet het gevoeld hebben, meer dan tienduizend jaar geleden, in een tijd waarin de mensheid zich nog nergens gevestigd had? 'Home is where the heart is' was toen, millennia avant la lettre, vermoedelijk te vanzelfsprekend voor woorden, juist bij volledige afwezigheid van het concept van 'huis en haard'. Kunnen we het ons heden ten dage eigenlijk nog zonder voorstellen? Het vertrouwde gevoel van jouw eigen, afgebakende plek. Daar waar je alles zelf mag bepalen en anderen niks te zoeken hebben. Met de voordeur als grens naar een wereld die je niet beheerst. Of heeft het niks te maken met de bescherming van die vier wanden? Zou de wereld daarbuiten niet net zo prettig kunnen aanvoelen? Laten we het hopen voor diegenen die geen vast dak boven hun hoofd hebben.

In veel culturen is het een plicht om een gast dit gevoel te geven en een eer om er de ontvanger van te zijn. De vraag is overigens of je dit eigenlijk wel echt in je eentje kan beleven. 'Samen' zou wel eens een vereiste kunnen blijken. We stellen immers ons huis toch niet voor niks zo graag open voor anderen, al was het maar zo nu en dan, zeker voor mensen waarmee we ons verwant voelen. En – met wat openheid van geest – kan dat veel mensen betreffen. Daarmee zijn we terug bij dat spreekwoord: zou het in essentie toch een zaak van het hart zijn? 

Het vijfde trefwoord is: ergens thuis zijn

trefwoord #6
Ook dit woord kent een langdurige geschiedenis. Het draait zich hier par excellence om het individu. Van binnen, in ons handelen en in onze presentatie. En toch, in de praktijk bestaat het alleen in verhouding tot al die andere mensen, ieder voor zich even unieke lotgenoten. Zonder de aanwezigheid van anderen kan je immers moeilijk 'anders zijn'. Sociaal lastig wordt het voor hen die dermate afwijken, dat de goegemeente hen voor een 'andere soort' gaat aanzien. Dit vormt vaak het begin van veel narigheid. Het gebrek aan inlevingsvermogen bij die goegemeente, hun angst en onzekerheid is daar in de regel debet aan. Terwijl we persoonlijke vrijheid prijzen, bestraffen we die van anderen nogal snel met (een vorm van) uitsluiting. Het is de spagaat waarin 'te raar zijn' maatschappelijk ongewenst is, maar ondertussen 'bijzonder zijn' juist hooggewaardeerd. Op dat koord dansen velen. Om er niet vanaf te vallen, kiezen sommigen ervoor alleen achter de eigen voordeur, of in eigen hoofd, vrij te zijn. En daarvoor is helaas op veel plekken voor velen geen veilig alternatief. En toch: over dit trefwoord valt ook zo veel moois te zeggen, ook buiten het individu om. Over gedeelde trots en eigenwaarde, over samen één zijn en van elkaar leren en over een niet te overtreffen bonte wereld, om maar wat te noemen. 

Het zesde trefwoord is: een (eigen) identiteit

wist u dat…?
… er veel zaken zijn die het Filmhuis dragen – u als bezoeker bent er zeker een van – en dat ons klokje alleen maar tikt dankzij vele raderen. En de belangrijkste daarvan zijn onze ±75 vrijwilligers. Dat is al zo vanaf het eerste begin, 45 jaar geleden. Het zijn deze enthousiaste medewerkers van allerlei pluimage en met verschillende achtergronden die de vele taken verrichten die nodig zijn om u mooie cinema te kunnen voorschotelen. Ze draaien de films, scheuren de kaartjes en schenken uw drankje in. Ze staan 'in the spotlight' bij hun welkomstpraatje in de zaal, maar doen ook allerlei werk op de achtergrond. Los van die taken an sich zijn ze bovenal uw gastheer of -vrouw. Onze vrijwilligers zien bovendien veel films, ook de film die u bezoekt, dus schroom niet met hen daar eens een boompje over op te zetten!

Of pols bij hen eens wat vrijwilliger zijn in het Filmhuis behelst – misschien is het wel wat voor u en wij zijn op zoek naar uitbreiding. Wellicht heeft u zin om die enthousiaste gastvrouw- of heer te zijn, van twintig jaar of ouder, die drie keer per vier weken plek vrij heeft in de agenda? Dat kan een (mix van) ochtend, middag of avond zijn, doordeweeks of in het weekend. Heeft u daarover vragen of spreekt u dat zonder meer aan, stuur ons dan gerust een mailtje (o.v.v. uw telefoonnummer).

Vorige trefwoorden:
Verder kijken 1
Verder kijken 2