drei.jpg

Drei

Drei icon_trailer.png

De titel van DREI dekt de lading goed, want in feite zijn het drie films in één. Of in ieder geval drie genres in één: relatiekomedie, maatschappijkritische film én een drama over biseksualiteit. Slechts weinig regisseurs zullen wegkomen met zo’n combinatie, maar Tom Tykwer lukte het. Op zich niet zo gek, want eerder wist het Duitse multitalent al de onverfilmbaar geachte Patrick Süskind-roman Das Parfum succesvol om te toveren tot de internationale productie PERFUME.
DREI gaat over de veertigers Hanna en Simon, die al bijna twintig jaar een relatie hebben. Het vuur dat er ooit tussen hen was is goeddeels verdwenen; de twee hebben zich vooral op hun werk gestort. Hanna maakt een TV-programma over cultuur en zit in verschillende commissies, Simon werkt bij een bedrijf dat grote kunstwerken produceert. Door toeval komt Hanna in aanraking met Adam, een slimme en knappe stamcelonderzoeker op wie ze verliefd wordt. Door minstens zo’n groot toeval ontmoet niet veel later ook Simon de biseksuele Adam, en ook hij begint een relatie met hem. Dat klinkt misschien vergezocht, maar in de wereld van Tom Tykwer zijn dergelijke ontwikkelingen heel goed mogelijk. Uiteindelijk komt dit dubbele overspel wel uit en dan zijn de poppen natuurlijk aan het dansen.
Met DREI maakte Tykwer voor het eerst in bijna tien jaar weer een volledig Duitse film. Dit betekende dat hij geen last had van bemoeizuchtige Amerikaanse studio’s of producenten en dat hij dus helemaal zijn eigen ding kon doen. Als kijker zullen we dat weten ook: net als in zijn vroegere Duitse werk (waaronder het hyperkinetische LOLA RENNT) gebruikt hij weer split-screen en allerlei andere filmische trucs om zijn verhaal te vertellen. Bovendien componeerde hij samen met zijn collega’s Reinhold Heil en Johnny Klimek weer de zeer karakteristieke - en mooie - soundtrack voor de film. Hoewel DREI door recensenten minder enthousiast werd ontvangen dan Tykwers eerdere films, zullen veel regisseurs nooit aan dit niveau kunnen tippen.