na_putu.jpg

Na putu

  • regie: Jasmila Zbanic

  • met: Zrinka Cvitesic • Leon Lucev • Ermin Bravo

  • BOS •drama • 2010 • 100 min.

Na putu icon_trailer.png

In haar tweede film NA PUTU neemt de jonge Bosnische filmmaker Jasmila Žbanić ons opnieuw mee naar haar eigen land. Een land dat na de bloedige burgeroorlog nog altijd zoekende is naar zijn ware aard. En net als in haar debuut GRBAVICA (beter bekend als SARAJEVO, MY LOVE, bekroond met de Gouden Beer), lukt het Žbanić om actuele naoorlogse thema’s terug te brengen tot de worstelingen van de kleine man of vrouw. Ze wil daarbij niet steeds hoeven kiezen, zegt ze in een interview in de VPRO-gids. Het gaat haar niet om nationaliteit, religie of politieke voorkeur, maar om emoties, dilemma’s, keuzes, gevoelens. In NA PUTU komen ze allemaal voorbij. Žbanić blijft graag dicht bij de mens en propageert een tolerante houding. Wie zijn wij om te oordelen, wil ze maar zeggen.
Ook NA PUTU speelt zich weer af in Sarajevo. Daar woont het jonge stel Luna en Amar. Het zijn moderne mensen - zij is stewardess en hij luchtverkeersleider - die de toekomst vol vertrouwen tegemoet zien. Ze willen graag een kind, maar vooralsnog wil dat niet lukken. Het zet hun relatie niet zichtbaar onder spanning. Dat gebeurt wel als Amar ontslagen wordt wegens drankproblemen; de oorlog woedt kennelijk nog in zijn hoofd. Een depressie ligt op de loer, zelfs Luna kan hem niet opvrolijken. Bij toeval ontmoet Amar na een aanrijding zijn vroegere kameraad uit het leger, Bahrija. Die blijkt na de oorlog zijn rust gevonden te hebben in de streng-islamitische leer die beleden wordt door de wahabieten. Amar raakt onder de indruk en Luna moet toezien hoe haar vriend steeds verder van haar af komt te staan. De twijfel slaat toe. Samen een kind? Het zit er niet echt meer in.