life_during_wartime.jpg

Life during wartime

Life during wartime icon_trailer.png

Amerika blijft de bakermat van de formulefilms, maar gelukkig zijn er ook nog eigenzinnige regisseurs te vinden die geen concessies willen doen en die gewoon maken wat ze zélf mooi vinden. Eén van hen is Todd Solondz, die in 1998 en 2001 de arthousewereld op stelten zette met HAPPINESS en STORYTELLING. Twee gitzwarte films, waarin hij Amerika afschilderde als een samenleving vol ongelukkige weirdo’s en seksueel gefrustreerde naarlingen.
In zijn nieuwste drama LIFE DURING WARTIME gaat hij op dezelfde voet verder. Het is namelijk een vervolg op HAPPINESS, waarin we zien hoe het de hoofdpersonen uit die film tien jaar later vergaat. Een écht vervolg is het trouwens niet, want Solondz nam een gewaagde gok: hij liet alle rollen door ander acteurs spelen. Maar net als in HAPPINESS komen we weer terecht in een volstrekt disfunctionerende Amerikaanse familie, met de dwangmatige neuroot Joy (Shirley Henderson dit keer), de telefoonhijger Allen (jammer genoeg niet Philip Seymour Hoffman, maar de onbekendere Michael K. Williams) en de pedofiele vader Bill. Plus een mooie gastrol voor de altijd goede Charlotte Rampling.
De plot van LIFE DURING WARTIME navertellen is nogal lastig. Vandaar dat we hier volstaan met de volgende tip: de film is een must voor wie HAPPINESS heeft gezien, en een grote aanrader voor iedereen die zin heeft in een avondje confronterende en schurende cinema