abrazos_rotos.jpg

Los abrazos rotos

  • Ook met Penélope Cruz:

  • Volver
  • volver.jpg

Los abrazos rotos icon_trailer.png

LOS ABRAZOS ROTOS, zo heet de nieuwste film van Pedro Almodóvar die eerder dit jaar in première ging in het hoofdprogramma van Cannes. Die titel betekent zoiets als ‘verbroken omhelzing’ en daarmee is de toon gezet: Almodóvar maakte een film over de liefde. Of eigenlijk over verloren liefde. Een vertrouwd terrein voor de Spaanse succesregisseur, want in feite gingen ook VOLVER, HABLE CON ELLA en TODO SOBRE MI MADRE over dit onderwerp. Ook op een heel ander vlak voelt LOS ABRAZOS ROTOS vertrouwd: de hoofdrol is voor Almodóvar’s vaste muze Penélope Cruz.
Zij speelt de knappe callgirl en would-be actrice Lena, die begin jaren negentig de hoofdrol mag spelen in een komedie. Tijdens de opnamen krijgt zij een verhouding met haar regisseur Mateo Blanco. Er is echter één probleem: Lena heeft al een relatie met de producent van de film, een jaloerse oude man die zijn zoon op de filmset laat controleren wat Lena allemaal uitspookt. Desondanks weten Lena en Matteo een liefdestrip te maken naar het vulkaaneiland Lanzarote, maar daar slaat het noodlot toe.
Vijftien jaar later is Mateo een verbitterd man die zijn naam veranderd heeft in Harry Caine. Films maakt hij niet meer, hij schrijft alleen nog maar scripts. Totdat Mateo besluit de nooit afgemaakte film met Lena te voltooien, ook al trekt hij daarbij de beerputten uit zijn verleden open.
Almodóvar zou Almodóvar niet zijn als hij bovenstaand verhaal zomaar lineair zou vertellen. Dat doet hij dus ook niet. LOS ABRAZOS ROTOS springt voortdurend op en neer tussen heden en verleden, maakt zijlijntjes en bevat zelfs een film-in-een-film. Het resultaat is een soort toverbal. En die smaakt goed, want opnieuw bewijst Almodóvar dat hij één van de beste regisseurs ter wereld is.