el_olvido.jpg

El Olvido

El Olvido icon_trailer.png

‘EL OLVIDO is van een schrijnende schoonheid.’ De Volkskrant laat geen misverstand bestaan over dit nieuwe werk van Heddy Honigmann, dat op het Nederlands Film Festival van 2008 in première ging. We kennen haar als regisseur van indringende speelfilms en documentaires, zoals HERSENSCHIMMEN, HET ONDERGRONDS ORKEST en FOREVER – over de Parijse begraafplaats Père Lachaise.
Met de documentaire EL OLVIDO (‘de vergetelheid’) keert Honigmann terug naar haar geboorteplaats Lima in Peru: een vergeten stad in een vergeten land met een vergeten volk. Een bevolking die al decennialang gebukt gaat onder corruptie, terreur, staatsgrepen en bittere armoede, maar we horen of lezen daar zelden iets over. Dat was voor Honigmann voldoende aanleiding om Lima en zijn bewoners op haar manier voor het voetlicht te brengen. En net als in eerdere documentaires krijgt ze het voor elkaar om mensen openhartig over zichzelf te laten praten. Ze benadert de geïnterviewden rustig en respectvol; zij krijgen alle tijd om hun verhaal te doen. Zo maken we kennis met allerlei mensen die leven bij de dag: een oude ober, een winkelier, een gescheiden vrouw, een schoenpoetser en groepjes straatkinderen die op drukke verkeerspunten voor een habbekrats of minder hun acts opvoeren. Deze mensen zijn het verleerd om ver vooruit te kijken, hoewel ook zij hun dromen hebben. In wonderschone beelden zien we de bittere werkelijkheid. Hun situatie blijkt verre van benijdenswaardig, maar wat kunnen wij nog veel opsteken van hun overlevingsdrang en levenskunst.