tussenstand.jpg

Tussenstand

Tussenstand

‘Laat onze zoon toch gaan. Dat erbovenop zitten deed je bij mij ook en je weet waar dat toe leidt. Dat wil je toch ook niet laten gebeuren met je zoon.’ Ziehier een citaat uit een gesprek tussen Martin (Marcel Musters) en Roos (Elsie de Brauw), de hoofdrolspelers in TUSSENSTAND. Het gescheiden paar probeert sinds kort het contact te herstellen. Reden is Isaac, hun 17-jarige zoon die bij Roos woont. Hij trekt zich steeds verder terug in een stilzwijgend bestaan en Roos weet niet wat ze met hem aan moet. Ze vraagt Martin om hulp. In restaurants – op neutraal terrein – ontmoeten ze elkaar. Beiden zoeken naar een oplossing, maar hun gesprekken verzanden in een herhaling van frustraties en onuitgesproken verwijten. Geen van beiden blijkt in staat naar de ander te luisteren, de ander te bereiken. Toch lijkt er dwars door het verdriet en de onbeholpenheid een opening te ontstaan.
De moeizame gesprekken raken de kijker. Vooral dankzij het grotendeels geïmproviseerde spel van Musters en De Brauw, die buitengewoon goed op elkaar zijn ingespeeld. Ze weten precies de juiste snaar te raken en de camera is steeds dichtbij om hun emoties te registreren.
TUSSENSTAND van regisseur Mijke de Jong was in oktober de grote winnaar van het Nederlands Filmfestival: drie Gouden Kalveren plus de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek. Ook in het buitenland viel de film inmiddels in de prijzen. Onlangs nog werd het drama tot beste film uitgeroepen op het European Film Festival in Portugal.