lepel.jpg

Lepel

Lepel

LEPEL is een modern sprookje van Willem van de Sande Bakhuyzen, de regisseur die we kennen van de succesvolle film CLOACA. En anders wel van TV-series als PLEIDOOI en OUD GELD. Met LEPEL bewijst Van de Sande Bakhuyzen dat hij ook overweg kan met een familiefilm. Een familiefilm die eens niet gebaseerd is op één van de klassieke Nederlandse kinderboeken, maar op een origineel scenario van Mieke de Jong.
Zij bedacht het verhaal rond een negenjarige jongen met de merkwaardige voornaam Lepel, die wordt opgevoed door een soort stief-oma van het ergste soort. De jongen is namelijk op een bizarre manier zijn ouders kwijtgeraakt: ze zijn niet teruggekomen van een ballontocht rond de aarde. Het is echter onduidelijk of ze verongelukt zijn en Lepel gelooft dan ook rotsvast in hun terugkeer. Op een dag ontmoet hij Pleun, een meisje dat eveneens wees is. Samen met de aardige verkoper Max gaan ze op zoek naar een nieuwe moeder voor Lepel.
LEPEL is grotendeels opgenomen in de lege straten van het voormalige Oost-Duitse stadje Gera, waar we pruttelende Trabantjes in zuurstok-kleuren zien rijden en springen. Een bijzonder slimme zet van de regisseur, want het versterkt nog eens extra de sfeer van dit onalledaagse en absurdistische sprookje. NRC Handelsblad bestempelde de film terecht als ‘de eerste echt waardige opvolger van MINOES’, waarin kinderen kwaliteit in plaats van alleen maar vermaak voorgeschoteld krijgen.