preloader.gif zo 04 11:00
preloader.gif di 06 14:30
preloader.gif zo 11 15:00
OKTOBER
filles_de_joie_2.jpg

Filles de joie

  • regie: Frederik Fonteyne  en Anne Paulicevich

  • met: Sara Forestier • Annabelle Lengronne • Noamie Lvovksy

  • BEL •drama • 2020 • 90 min.

Filles de joie icon_reserveer.png

Een respectvol, humaan portret – met een spannend krimi-randje – van drie kwetsbare, ogenschijnlijk sterke vrouwen in een Noord-Frans stadje. Dankzij hun werk ontstaat een sterke band en die blijkt van levensbelang, wanneer een van hen ernstig in de problemen komt.

FILLES DE JOIE begint met een scene die uit een maffiafilm zou kunnen komen, maar wat daar precies gebeurt blijft de kijker nog lange tijd onduidelijk. De lange flashback die volgt is daarentegen eerder een sociaal-realistisch drama. We zien de jonge moeder Axelle (Sara Forestier) in een armoedige flatwijk in Noord-Frankrijk dagelijks in haar auto wachten op haar collega-sekswerkers Dominique (Noémie Lvovsky) en Conso (Annabelle Lengronne). Na steevast door de lokale hangjeugd te zijn geschoffeerd – wat ze zonder problemen van zich af laten glijden – gaan ze op pad richting Frans-Belgische grens. De opgeschoten jongens kunnen niet bevroeden dat deze dames overdag door het leven gaan onder pseudoniemen als Sjeherazade en Athena en andere sterke vrouwen uit de oudheid, in zo'n typisch Belgisch bordeel in een villa langs een doorgaande weg.

Topbanen hebben de drie zeker niet en elk heeft dan ook zo haar eigen dromen en illusies. Toch valt er thuis en in het trieste bordeel ook passie te ontwaren en zelfs lol te beleven. Dat de drie elke dag met elkaar optrekken wil echter niet zeggen dat ze onderling een open boek zijn. In de lange zinderende zomer sneuvelt van de weeromstuit menig geheim dat ze voor elkaar hadden en krijgen zij een hechte band. Er voor elkaar zijn blijkt misschien wel het hoogste goed in hun leven.

In FILLES DE JOIE draait het om drie vrouwelijke personages met diepte en nuance. Het zal niet verwonderen dat 'de man' – enkele fijne uitzonderingen daargelaten – niet in een goed daglicht staat. We krijgen dan ook enkele nare exemplaren voorgeschoteld.

Filmmakers Frédéric Fonteyne en Anne Paulicevich benadrukken dat sekswerkers meer waardering verdienen. En bovendien dat zij, ondanks een weerbarstige dagelijkse praktijk en een maatschappij die op hen neerkijkt, hun werk blijven doen met een uitgesproken passie.