Claire’s camera

‘Als ik een foto van je neem dan word je een ander mens’, zegt Claire (Isabelle Huppert) bij iedere ontmoeting in deze luchtige Koreaanse komedie.

Regisseur Hong Sang-soo maakt meerdere films per jaar, meestal op basis van zijn eigen leven en altijd met zijn vaste muze Kim Min-hee. Hij bezingt graag de mogelijkheid en waarde van eerlijke communicatie tussen man en vrouw. Zowel Hong als Huppert hebben eerder samengewerkt en zijn vaste klanten op het Filmfestival van Cannes; ze komen er al meer dan 20 jaar. Dat zal de totstandkoming van deze film hebben vergemakkelijkt, want dat deze in slechts zes dagen is gemaakt tijdens de editie van 2016 (Huppert was er voor Paul Verhoeven’s ELLE) zie je er niet aan af.

Verwacht geen rode lopers, champagne of glamour; het festival vormt slechts de aanleiding voor alle personages om in Cannes te zijn. Lerares Claire is er voor het eerst en dwaalt met haar camera door de straten. Zo ontmoet ze toevalligerwijs om de beurt drie Koreanen (een distributeur, een regisseur en zijn assistente), onderling in conflict over een werkrelatieverstorende affaire. Als buitenstaander beziet Claire alles onbezonnen vanuit verschillende perspectieven. Samen proberen ze de situatie beter te begrijpen – intussen filosoferend over het leven.

De regisseur in het verhaal is gemodelleerd naar Hong zelf. Ook het plot zit opvallend dicht tegen de werkelijkheid, want Hong heeft in het openbaar een affaire met Kim, die zijn assistente speelt – zijn vrouw weigert al jaren van hem te scheiden. Daarmee is CLAIRE’S CAMERA een even intrigerende als charmante komedie, vol licht-filosofische dialogen – een pareltje in het oeuvre van zowel Hong als die van Huppert.