coureur.jpg

Coureur

  • regie: Kenneth Mercken

  • met: Niels Willaert • Koen de Graeve

  • BEL •drama • 2019 • 96 min.

Coureur

Deze geslaagde (semi-)autobiografische debuutfilm van Kenneth Mercken schetst de harde wielrenwereld van een decennium geleden. Een verrassend gelaagd en aardedonker portret van een talentrijke jongen wiens droom met hem aan de haal gaat.

Wie Vlaanderen zegt, zegt wielrennen. Met de nationale cultus rond kermiskoersen opent COUREUR, om daarna een gedreven tiener naar het buitenland te volgen, die zijn lichaam tot het uiterste drijft om een droom waar te maken. Daarbij wordt hij vermalen door de keiharde en corrupte, en met doping verzadigde wereld van de prof-sport.

Felix (speelfilmdebuut van profwielrenner Niels Willaerts) groeit op in een echte wielerfamilie – vader (Koen de Graeve) en oom zijn geslaagde amateurs. Als hij in 2000 Belgisch jeugdkampioen wordt kan Felix terecht bij een Italiaanse semiprofessionele ploeg.

Felix' droom is veeleer die van zijn gefrustreerde vader met zijn niet waargemaakte ambities. We beleven mee hoe Felix zich weet te handhaven in de kille competitiesfeer van jonge wielrenners, en hoe volwassenen, naast de vader ook dokters, ploegleiders en zelfs collega-wielrenners, hem gewetenloos met doping volpompen, als ware hij een raspaard of slachtkoe. Het is een hard gelag voor Felix, maar onder druk gaat hij, zo onverzettelijk en gesloten als hij is, tot het uiterste.

In COUREUR beschouwt de camera Felix' lijf haast als een apart personage, inzoomend op spieren en parelend zweet. Het zal de kijker overduidelijk zijn dat Mercken zijn wieler-carrière aan de wilgen heeft gehangen, wat dan wel de weg vrijmaakte voor deze zeer authentieke wieler-variant van de coming-of-age-film, inclusief getormenteerde vader-zoon-relatie. Let nog even op de laatste beelden tijdens de aftiteling.