land_of_mine.jpg

Land of mine

  • regie: Martin Zandvliet

  • met: Roland Møller • Mikkel Boe Følsgaard • Laura Bro

  • DEN/DUI •drama, historie, oorlogsfilm • 2015 • 100 min.

Land of mine

Afgelopen februari won LAND OF MINE de publieksprijs op het IFFR. Begrijpelijk, het is een historisch drama dat je niet onberoerd laat en waar je geen weet van had.

De film speelt zich af in Denemarken, vlak na de Tweede Wereldoorlog. Omdat de Duitsers rekening hielden met een invasie aan de Deense kust, waren daar tienduizenden mijnen gelegd. Die moesten na de oorlog geruimd worden. Een mooie klus voor Duitse krijgsgevangenen, vonden de Denen – al was dat tegen de afspraken van de Geneefse Conventies.

Onder die gevangenen bevonden zich verontrustend veel jonge jongens, bemerkte de Deense schrijver/regisseur Martin Zandvliet toen hij zich in dit onderwerp verdiepte. Jongens die net tiener waren toen de oorlog begon en die moesten buigen voor een wraakzuchtige mentaliteit na de oorlog. Er rust een taboe op dit onderwerp, vertelde Zandvliet op het IFFR aan VPRO-cinema. Over geschreven werd er niet, ook niet door historici. Dat zal door deze film veranderen, denkt hij. De film heeft veel losgemaakt.

In LAND OF MINE moeten veertien Duitse krijgsgevangenen het Deense strand ontdoen van mijnen. Ze staan onder leiding van sergeant Carl Rasmussen (Roland Møller), die niet anders kan dan schreeuwen en blaffen. De jonge jongens verblijven in een barak in de duinen, waar ze eerst een korte training krijgen. Later gaan ze naar het strand waar de sergeant hun werkterrein aanwijst: 45:000 mijnen te gaan, pas daarna mogen ze naar huis. Aan die belofte klampen de jongens zich aan vast, ondanks alle tegenslagen. Die zijn zelfs voor de sergeant aanleiding om zich wat meer te bekommeren om de knullen – een positieve ontwikkeling die nog wat tegenwicht biedt. Want natuurlijk gaat zo’n gevaarlijke operatie gepaard met slachtoffers – en elke keer zit je wéér rechtop in je stoel.