chorus.jpg

Chorus

  • regie: François Delisle

  • met: Sébastien Ricard • Fanny Mallette

  • CAN •drama • 2015 • 97 min.

Chorus

CHORUS opent met een bekentenis die je stilletjes doet huiveren. Sec en in detail vertelt een man hoe hij tien jaar geleden een jongetje meenam naar zijn woning. Van de bekentenis – waar we alleen het begin van zien – wordt een video-opname gemaakt.

Dan focust de film op het leven van de ouders van het jongetje, Irene en Christophe. De verdwijning van hun zoontje Hugo heeft diepe sporen nagelaten en het is ze niet gelukt om het verlies samen te verwerken. Christophe woont alweer jaren aan de kust in Mexico, waar hij als klusjesman zijn geld verdient. De zee biedt hem troost wanneer het hem weer eens teveel wordt. Irene is achtergebleven in Montreal, waar ze nog een klein beetje verlichting vindt in haar zangkunst. Toch gaat er geen dag voorbij zonder aan Hugo te denken. Wat is er gebeurd? Heeft hij geleden? Waarom is er nooit enig spoor gevonden? Had ze het kunnen voorkomen?

Als Irene met haar koor aan het zingen is, wordt ze weggeroepen. Ze krijgt te horen dat de politie waarschijnlijk overblijfselen van Hugo heeft gevonden; een DNA-test moet het nog bevestigen. Ze is in de war en belt Christophe, die het toch ook moet weten. Tegelijkertijd beseft ze dat ze het liefst hém naast zich wil hebben de komende tijd.

De twee gaan weken tegemoet die er niet om liegen. Verdriet, woede en opgekropte emoties komen naar boven. Eerst bij ieder afzonderlijk, maar wat later kunnen ze hun gevoelens ook delen – juist door wat ze samen doormaken.

Het doeltreffend opgebouwde CHORUS – in mooi zwartwit geschoten – raakt je in het hart. Dat is zonder twijfel te danken aan het naturelle en geloofwaardige spel van de twee hoofdacteurs, Sébastien Ricard en Fanny Mallette.