les_enfants_du_paradis.jpg

Les enfants du paradis

  • regie: Marcel Carné

  • met: Arlette-Leonie Bathiat • Jean-Louis Barrault • Pierre Brasseur

  • FRA •drama, romantiek • 1945 • 190 min.

Les enfants du paradis

Zeventig (!) jaar na de première brengt Eye/Filmmuseum een digitaal gerestaureerde versie uit van LES ENFANTS DU PARADIS. Dit romantische drama van Marcel Carné is de ultieme Franse klassieker: in 1995 werd de film door zeshonderd critici uitgeroepen tot beste Franse film aller tijden. 'Few achievements in the world of cinema can equal it', zo schreef de gezaghebbende filmcriticus Roger Ebert.

LES ENFANTS DU PARADIS gaat over de Parijse theaterwereld van rond 1830 – 'paradis' staat niet voor 'paradijs', maar voor het bovenste (goedkoopste) balkon in een theater. De film speelt in de theaterwijk rond de Boulevard du Temple, veelzeggend ook wel de Boulevard du Crime genoemd. Rode draad is de liefde tussen de knappe courtisane Garance (Arlette-Leonie Bathiat, beter bekend als Arletty) en vier mannen. Haar voornaamste lief is de mime-speler Baptiste Deburau (Jean-Louis Barrault), maar daarnaast heeft ze relaties met een acteur (Pierre Brasseur), een dief (Marcel Herrand) en een rijke aristocraat (Louis Salou). De mannen zijn verliefd op Garance – én omgekeerd – maar zij verlaat hen uiteindelijk stuk voor stuk. Baptiste lijdt uiteindelijk het meest door zijn pogingen om de onbereikbare Garance weer voor zich te winnen.

Vanwege het thema van de onmogelijke liefde wordt LES ENFANTS DU PARADIS gezien als het Franse antwoord op die andere tragische liefdesklassieker, GONE WITH THE WIND uit 1939. Belangrijk verschil: regisseur Carné gebruikte geen Technicolor maar superieur zwart-wit, dat dankzij de restauratie volledig uit de verf komt. Met een lengte van meer dan drie uur nam Carné flink de tijd. Tempo, stijl en acteerwerk zijn voor de kijker van nu misschien van vervlogen tijden, maar dat maakt deze klassieker juist zo bijzonder.