rams.jpg

Rams

  • regie: Grímur Hákonarson

  • met: Sigurdur Sigurjónsson • Theodór Júlíusson • Charlotte Bøving

  • IJS •drama • 2015 • 93 min.

Rams

Zo klein als de IJslandse filmindustrie is, zo groots zijn de producties die er vandaan komen. Denk aan het vorig jaar door ons vertoonde OF HORSES AND MEN, een wrang-hilarische komedie met een hoofdrol voor een aantal stugge IJslanders en hun voorliefde voor paarden. Van hetzelfde laken een pak is de zwarte komedie RAMS, die afgelopen voorjaar in Cannes de hoofdprijs won in het belangrijkste bijprogramma Un certain regard.

Zoals de titel al verraadt draait het in RAMS om schapen. Om bijzondere schapen zelfs: een oud IJslands ras, dat wordt gefokt door de twee broers Gummi en Kiddi. Hoewel ze buren van elkaar zijn, spreekt dit koppige duo al veertig jaar niet meer met elkaar vanwege een diepgewortelde ruzie. Ze zijn volkomen van elkaar vervreemd. Totdat het noodlot toeslaat: in hun vallei breekt de dodelijke en besmettelijke schapenziekte scrapie uit (een variant van de bekendere ‘gekke koeien’-ziekte BSE), waarna de overheid besluit dat alle ooien en rammen moeten worden afgemaakt. Maar daarmee is buiten Gummi en Kiddi gerekend, en hun liefde voor hun dieren. De twee vinden elkaar weer en binden ieder op hun eigen manier de strijd aan met de veterinaire autoriteiten.

RAMS komt uit de koker van voormalig documentairemaker Grímur Hákonarson, die een prachtig portret schetst van het harde IJslandse boerenleven in een geïsoleerde vallei. De fotogenieke film oogt even naturel als authentiek – alsof de hoofdrolspelers in hun oude kloffie zojuist uit de klei zijn getrokken en voor de camera zijn gezet. Maar bovenal is RAMS erg komisch, met een aantal running gags en goed getimede (visuele) grappen. De film eindigt in een onverwachte en dubbelzinnige climax, die we hier helaas niet kunnen prijsgeven.