la_famille_belier.jpg

La famille Bélier

La famille Bélier

Met 7 miljoen bezoekers was LA FAMILLE BÉLIER afgelopen winter de grootste filmhit in thuisland Frankrijk. Niet zo vreemd, want zeker in het eerste uur is het typisch zo’n komedie zoals alleen Fransen die kunnen maken. Ergo: een ode aan het Franse platteland, vol oh-la-la-humor, de nodige pikanterietjes en acteurs die hun spel vet aanzetten. Regisseur Eric Lartigau mikt er vol mee op de lachspieren van zijn publiek. Maar in de tweede helft raakt hij ook de traanbuizen, wanneer zijn film zich als een volwaardig drama ontvouwt.

LA FAMILLE BÉLIER gaat over het boerengezin Bélier, dat op een kleine boerderij kazen maakt die de familieleden zélf op de dorpsmarkt verkopen. Het bijzondere van de familie is dat zowel vader, moeder als zoon doof zijn – alléén dochter Paula kan normaal horen. Dat maakt haar tot de spil van het gezin: zíj regelt alle zaken, zíj gaat met haar ouders mee als doventolk en zíj ontfermt zich over haar jongere broertje. Maar Paula is ook een gewone puber, die experimenteert met haar eerste vriendje en die giechelt met hartsvriendinnen.
De familiebanden komen onder druk wanneer Paula op school door haar muziekleraar wordt ontdekt als zangtalent. Hij stimuleert haar om mee te doen aan een zangconcours van de Franse radio, waarna ze in Parijs een opleiding tot zangeres zou kunnen gaan volgen. Dat stuit echter op weerstand van haar ouders, die bang zijn dat hun dochter hen in de steek zal laten.

De film culmineert in een even toepasselijke als ontroerende vertolking van Michel Sardou’s hit Je vole (‘Ik vertrek’). Hoofdrolspeelster Louane Emera – ooit halve finaliste in de Franse versie van The Voice – zingt het nummer zelf. En hoe: knap wie het dan nog droog houdt.