big_eyes.jpg

Big eyes

Big eyes

In de jaren vijftig en zestig waren ze immens populair: schilderijen van kinderen met grote, trieste zwarte ogen. Kunst of kitsch? Regisseur Tim Burton beantwoordt die vraag aan het begin van BIG EYES met een citaat van Andy Warhol: ‘Ze moeten wel goed zijn. Als ze slecht waren, zouden niet zoveel mensen ze mooi vinden.’

BIG EYES begint als de jonge Margaret haar eerste man verlaat, in een tijd dat scheiden nog een schande was. Met haar dochtertje Jane verhuist ze naar de Amerikaanse westkust. Daar houdt ze zich moeizaam staande door op straat haar schetsen te verkopen. Haar leven verandert als ze de flamboyante Walter Keane ontmoet, die met veel flair door hem zelf geschilderde plaatjes van Montmartre aan de man brengt.

Margaret valt als een blok voor de gladde prater. In recordtijd trouwen de twee en begint Walter ook Margaret’s schilderijen te verkopen. De kinderen met de grote ogen worden een sensatie en Walter claimt voor het gemak dat ze door hem geschilderd zijn. ‘Wat maakt het uit? Ik ben Keane, jij bent Keane, we zijn samen Keane’, legt hij zijn bedeesde echtgenote uit. En terwijl Walter triomfen viert in de media, schildert Margaret in haar kamer als een razende door. Pas al ze jaren later scheiden, eist zij de credits op.

Tim Burton, zelf fan van Margaret’s werk, maakte met BIG EYES een humoristisch en fantasievol portret van de Keanes. Amy Adams (AMERICAN HUSTLE) en tweevoudig Oscar-winnaar Christoph Waltz (INGLOURIOUS BASTERDS, DJANGO UNCHAINED) spelen Margaret en Walter vol verve. En dat tegen de achtergrond van dé hippiestad bij uitstek: bruisend San Fransisco.