gone_with_the_wind.jpg

Gone with the wind (+ buffet)

Gone with the wind (+ buffet)

De klassieker GONE WITH THE WIND uit 1939 blijft een film van superlatieven. Een speelduur van bijna vier uur, bekroond met liefst tien Oscars en met in de hoofdrollen het droomkoppel Vivien Leigh en Clark Gable. Bovendien bevat het drama de allerberoemdste filmquote ooit, zo bleek in 2005 uit een enquête van het American Film Institute: ‘Frankly, my dear, I don’t give a damn’.

Met die woorden breekt Rhett Butler (Gable) aan het slot van GONE WITH THE WIND definitief met Scarlett O’Hara (Leigh). Hun moeizame relatie is de spil van het drama, dat begint bij de start van de Amerikaanse Burgeroorlog. We schrijven 1861, de locatie is het Amerikaanse zuiden. Daar hoopt de jonge en verwende Scarlett op een leven in luxe op de katoenplantage van haar gefortuneerde familie. Maar het lot beslist anders: door de jarenlange oorlog en de overwinning van Noord op Zuid raken de O’Hara’s alles kwijt.

Ook qua relaties zit het Scarlett tegen. Rhett maakt haar als jonge vrouw al het hof, maar hij wordt afgewezen omdat de egoïstische Scarlett verliefd is op de rijkere Ashley Wilkes (Leslie Howard). Ashley huwt echter met zijn nichtje Melanie (Olivia de Havilland), waarna Scarlett twee keer trouwt en twee keer weduwe wordt. Op die manier klimt ze echter wel op de sociale ladder en uiteindelijk trouwt ze voor de derde maal – in dit geval alsnog met Rhett. Aanvankelijk gaat dat goed, totdat het noodlot hen opnieuw niet spaart.

GONE WITH THE WIND werd half december door Eye/Filmmuseum opnieuw uitgebracht in een volledig gerestaureerde versie. De film werd beeldje-voor-beeldje digitaal opgepoetst en dankzij dit monnikenwerk spatten de orginele Technicolor-kleuren weer van het doek. Het resultaat: een melodrama met hoofdletter M.