lucia_de_b.jpg

Lucia de B.

  • Ook met Ariane Schluter:

  • 170 Hz
  • 170Hz.jpg

Lucia de B. icon_trailer.png

Tien jaar lang leefde Lucia de B. in een nachtmerrie. In 2001 begint het op te vallen dat in de omgeving van de Haagse verpleegster geregeld zieke bejaarden en baby’s overlijden. ‘Het lijkt wel of ik het aantrek’, zegt ze snikkend tegen de directeur van het ziekenhuis. Helaas zien politie en justitie het ook zo. Lucia wordt gearresteerd. In de media heet ze al gauw De Engel des Doods en in 2003 krijgt ze levenslang wegens zeven moorden en drie pogingen tot moord. Over de bewijzen die justitie tijdens het proces naar voren brengt, wordt jarenlang gedebatteerd en geschreven. Hardnekkige medestanders van Lucia fileren de aannames waarop de zaak is gebaseerd. Met succes. Want in 2010 wordt Lucia de B. vrijgesproken en sindsdien staat haar naam synoniem voor één van de grootste justitiële dwalingen in ons land.

Regisseur Paula van der Oest durfde het aan om van deze overbekende zaak een spannende thriller te maken, waarin zij feiten en fictie heel behendig mengt. LUCIA DE B. zoekt de verklaring voor de tunnelvisie van het Openbaar Ministerie in het karakter van Lucia, die door hoofdrolspeelster Ariane Schluter wordt neergezet als een eenzelvige, gesloten volksvrouw – een buitenbeentje in het ziekenhuis waar ze werkt. In de loop van de film krijg je echter sympathie voor haar en kun je meevoelen met de absurde situatie waarin zij verzeild is geraakt.

Net als bij haar eerdere films (BLACK BUTTERFLIES, ZUS EN ZO) krijgt Van der Oest lovende recensies voor LUCIA DE B. ‘Vakwerk’, aldus NRC Handelsblad, die de film vier sterren gaf. ‘Een heel knappe rol’, oordeelde het Parool over Schluter. En volgens de Volkskrant is het bovenal een film die je aan het denken zet: ‘Een heksenjacht, zo laat LUCIA DE B. zien, valt nog steeds griezelig makkelijk te ontketenen.’