the_sapphires.jpg

The Sapphires

  • regie: Wayne Blair

  • met: Deborah Mailman • Jessica Mauboy • Chris O’Dowd

  • AUS •biopic, komedie • 2012 • 103 min.

The Sapphires icon_trailer.png

THE SAPPHIRES speelt in 1968. De film opent met de tekst dat Aboriginals tot 1967 als onderdeel van de ‘flora en fauna’ van Australië beschouwd werden. Dat geeft gelijk aan waarom de zanggroep van de drie Aboriginal-zusjes Gail, Julie en Cynthia geen poot aan de grond krijgt: de andere Australiërs moeten ze niet. Ze jouwen de meisjes gewoon het podium af.

Toch ziet de wat verlopen Ierse muzikant Dave (Chris O’Dowd) wel brood in hen, want lekker swingen, dat kunnen ze wel. Hij biedt zich aan als hun manager en zorgt voor de nodige aanpassingen. Eerst de muziek zelf: ze moeten hun mistroostige country & western-repertoire inruilen voor soul, de muziek van de hoop. Ook komt hun nichtje Kay weer bij de groep. Zij is als kind weggehaald bij haar ouders en opgevoed in een blank gezin, omdat ze een blanke huid had. Het laat zich raden dat de aansluiting met haar nichtjes niet direct soepel verloopt.

Inmiddels heeft Dave ook bedacht hoe hij de The Sapphires groot gaat maken: ze moeten gaan optreden voor Amerikaanse soldaten in Vietnam. Kibbelend en vechtend volgen de meiden hun manager naar het front in Zuid-Vietnam, waar ze enthousiast worden binnengehaald. Wat ze in hun eigen land niet voor elkaar krijgen, lukt daar gelukkig wel.

THE SAPPHIRES was oorspronkelijk een musical en dat is te merken. Maatschappelijke problemen worden aangestipt, maar niet heel diep uitgewerkt. De muziek in de film is echter geweldig. THE SAPPHIRES is een heuse feelgood-movie, en – hoe wonderbaarlijk het ook klinkt – gebaseerd op een waargebeurd verhaal.