call_girl.jpg

Call girl

  • regie: Mikael Marcimain

  • met: Sofia Karemyr • Simon J. Berger

  • NOO/ZWE •drama, thriller • 2012 • 140 min.

Call girl icon_trailer.png

In thuisland Zweden leidde CALL GIRL eerder dit jaar tot enorme ophef. Er moest zelfs een scène uit verwijderd worden, omdat de zoon van de in 1986 vermoorde premier Olaf Palme een smaadzaak wilde aanspannen. De gewraakte scène – in de Nederlandse versie gewoon te zien – toont Palme met een jonge prostituee op schoot. Blasfemie natuurlijk, zeker in Zweden waar prostitutie tegenwoordig verboden is.

CALL GIRL laat zien dat het in de jaren zeventig anders lag. Destijds heerste er in Scandinavië een vrije moraal, inclusief partnerruil en betaalde seks – zelfs met minderjarigen. De film keurt dat niet goed, maar laat zien waar het toe leidde. Centraal staat een seksschandaal waarbij Zweedse toppolitici betrokken waren. Of beter: betrokken zouden zijn geweest, want het complete verhaal is nog steeds in nevelen gehuld. Regisseur Mikael Marcimain kan daardoor in CALL GIRL zijn eigen interpretatie tonen: hoe twee weggelopen tienermeisjes vanuit een opvanghuis gaandeweg in de prositutie belanden en als klanten hooggeplaatste politici, ambtenaren en diplomaten krijgen. Ze komen vrijwillig in dit duistere circuit terecht, maar kunnen er niet vrijwillig uit. Die Catch22-situatie vormt de spil van de beklemmende thriller.

Alle ophef rond CALL GIRL heeft het succes niet in de weg gestaan. Het drama won afgelopen najaar op het filmfestival van Toronto de prijs van de internationale filmcritici, en begin dit jaar ook nog eens drie Zweedse Oscars. Eén daarvan was voor het camerawerk van de Nederlander Hoyte van Hoytema. Terecht, want net als in LET THE RIGHT ONE IN en TINKER TAILOR SOLDIER SPY zijn de beelden van CALL GIRL doordrenkt met zijn unieke stijl. Daardoor oogt de film nog meer als de seventies dan de seventies zelf. Hoytema is inmiddels ontdekt in Hollywood, waar hij de nieuwste film gaat schieten van succesregisseur Christopher Nolan.