no.jpg

No

  • regie: Pablo Larraín

  • met: Gael García Bernal • Alfredo Castor • Néstor Cantillana

  • CHI •drama • 2012 • 118 min.

No icon_trailer.png

NO van de Chileense regisseur Pablo Larraín gaat over de dictatuur van Pinochet. In de tweede helft van de jaren tachtig moest hij door toenemende druk uit binnen- en buitenland zijn regime legitimeren. Uiteindelijk schreef hij in 1988 schreef hij een referendum uit.  Met een eenvoudig of No kon de bevolking zich uitspreken vóór of tegen voortzetting van zijn bewind. In de veronderstelling dat hij toch wel zou winnen, gaf Pinochet de oppositie 15 minuten zendtijd per dag. Dit betekende voor zijn tegenstanders eem kwartier lang ongecensureerd campagne voeren op het nationale televisiekanaal, dat de rest van de tijd gedomineerd werd door de propagandamachine van Pinochet.

De film wordt persoonlijk wanneer de opdracht voor de Nee-campagne naar René Saavedra gaat, een handige reclamejongen (gespeeld door Gael García Bernal uit THE MOTORCYCLE DIARIES en AMORES PERROS). Saavedra kiest een gedurfde strategie: de campagne moet niet gaan over het collectieve trauma van de Chilenen, maar over een nieuwe vreugdevolle toekomst voor Chili. Hij verkoopt zijn politieke boodschap alsof het Coca-Cola is – in de reclamestijl van de jaren tachtig. Dat valt niet in goede aarde bij de oude garde van de oppositie, die Pinochet’s martelingen aan den lijve heeft ondervonden. Het gevolg: tweespalt in het Nee-kamp.

Opvallend aan NO is de keuze van de regisseur om oude U-Matic videocamera’s te gebruiken. Hierdoor kon hij historisch archiefmateriaal naadloos integreren met zijn eigen opnames. Als kijker weet je daardoor niet altijd wat nu in scène is gezet en wat niet. Door de steeds grotere populariteit van de Nee-campagne blijft NO spannend tot het eind. Niet voor niets is dit politieke drama over massamedia en democratie genomineerd voor een Oscar.