jagten.jpg

Jagten

Jagten icon_trailer.png

‘Thomas Vinterberg is weer terug’, zo kopte NRC Handelsblad boven de recensie van JAGTEN. Vreemd, want de Deense regisseur is nooit weggeweest. Na zijn doorbraak met de moderne klassieker FESTEN bleef hij immers gewoon goeie films maken. De jammerlijk onderschatte liefdesfilm IT’S ALL ABOUT LOVE bijvoorbeeld, of de western-pastiche DEAR WENDY. En wat te denken van SUBMARINO, het ijzersterke drugsdrama dat wij twee jaar geleden draaiden? Wel keert Vinterberg met zijn nieuwste film terug naar de thematiek van FESTEN: kindermisbruik.
In JAGTEN zien we hoe het leven van de veertiger Lucas (Mads Mikkelsen) in een nachtmerrie ontaardt. Lucas is pas gescheiden, maar wordt goed opgevangen door zijn vrienden in de even hechte als kleine Deense dorpsgemeenschap. Hij lijkt zijn leven weer aardig op de rails te krijgen en heeft zelfs een nieuwe baan op de kleuterschool. Maar dan gaat het mis. Eén van zijn peuters, de vijfjarige Klara, beschuldigt hem van seksueel misbruik. Een valse beschuldiging weliswaar, maar de ouders van het meisje geloven haar. Voor Lucas heeft dat desastreuze gevolgen: de bezorgdheid van de ouders slaat om in een ware heksenjacht, waarbij zijn vriendenkring zich en masse tegen hem keert. Hij komt daardoor helemaal alleen te staan - en dan is het heel eenzaam in zo'n klein dorp.
Vinterberg wilde van JAGTEN geen thriller of mysterie maken, want vanaf het begin is voor ons als kijker de onschuld van Lucas overduidelijk. Wat hij wél wilde maken is een sociaal drama over maatschappelijke ontwrichting. Daarin slaagde hij perfect. Mede dankzij het spel van Mads Mikkelsen die voor zijn indrukwekkende hoofdrol een Gouden Palm won in Cannes.