historias_que_so_existem.jpg

Histórias que só existem quando lembradas

  • regie: Júlia Murat

  • met: Lisa Fávero • Sonia Guedes • Ricardo Merkin

  • ARG/BRA/FRA •drama • 2011 • 98 min.

Histórias que só existem quando lembradas icon_trailer.png

Daar steekt ze de spoorbaan over, de oude Madalena. Ze is, zoals elke ochtend, op weg naar het koffiehuis van Antonio met een mand vol versgebakken broodjes. Ze maakt het broodkastje schoon. Op háár manier, want Antonio doet het niet goed. Hij zet intussen koffie, die ze samen op het bankje opdrinken. Ze halen wat herinneringen op, praten over oud worden en de dood. Die koffie kan beter, vindt Madalena. Hun gekibbel is goedmoedig. Ze weten precies wat ze aan elkaar hebben, net als de andere hoogbejaarde dorpsgenoten. De mannen spelen een kegelspel naast de spoorbaan die in geen jaren een trein gezien heeft. Tussen de middag eten de dorpelingen gezamenlijk in de tuin van de pastoor. Elke dag ziet er hetzelfde uit, maar van onvrede of een slaapwekkend bestaan is geen sprake.
Toch verandert er wat met de komst van Rita, een jonge fotograaf. Ze wil een poosje in Jotuomba blijven om het dorpsleven vast te leggen met haar zelfgebouwde camera. Bij Madalena kan Rita een kamer huren, maar van harte gaat het allemaal niet. Madalena vindt het maar niks dat Rita haar wil fotograferen tijdens haar dagelijkse handelingen. Maar langzamerhand ontdooit ze wat en speelt ze Rita zelfs de sleutel van het kerkhof toe die de pastoor haar niet wilde geven. Waarom is dat kerkhof eigenlijk altijd gesloten?
HISTÓRIAS QUE SÓ EXISTEM QUANDO LEMBRADAS (‘Verhalen die alleen bestaan als ze herinnerd worden’) is de ontroerend mooi gefotografeerde debuutfilm van de jonge Braziliaanse regisseur Júlia Murat. ‘Het is niet moeilijk je over te geven aan het weldadig kalme tempo. De film is weemoedig en mediatief; na afloop overheerst het verlangen de tijd nog even stil te laten staan,’ aldus de Volkskrant.