once_upon_atime_in_anatolia.jpg

Once upon a time in Anatolia

  • regie: Nuri Bilge Ceylan

  • met: Muhammet Uzuner • Yilmaz Erdogun

  • TUR •drama, misdaad • 2011 • 150 min.

Once upon a time in Anatolia icon_trailer.png

Bij de opening van ONCE UPON A TIME IN ANATOLIA kijken we mee met een camera die gericht is op een café langs een verkeersweg. Het is avond, het beeld is onscherp. Links flikkert een blauw licht dat later een televisie blijkt te zijn. In het café zitten drie mannen te eten. Dan ineens zijn we in de schemerige heuvels van Anatolië. In de verte doemen koplampen op. Drie auto’s stoppen bij een bron langs de weg. Een agent voert een geboeide man naar de bron en vraagt: ‘Is het hier, Kenan?’ De man kijkt om zich heen en twijfelt. ‘Misschien. Nee toch niet. Ik weet het niet meer, ik was dronken.'
Wat is er aan de hand? Kenan en zijn (verstandelijk beperkte?) maatje - we zagen de twee in het café - worden verdacht van moord. Kenan heeft bekend en verteld dat hij het lijk heeft begraven, bij een bron en een boom. Hij wordt begeleid door een heel gezelschap: politiemensen, de officier van justitie, een dokter en militairen. Na overleg vertrekken ze, op weg naar een volgende bron. Drie vergeefse pogingen en een eetpauze bij de burgemeester in een naburig dorp volgen. Dat het lijk pas de volgende morgen wordt gevonden doet er eigenlijk niet meer toe. Ook niet dat Kenan waarschijnlijk onterecht de schuld op zich neemt. Wel weten we intussen heel wat meer van al die mannen. Uit hun minimale gesprekjes tijdens de zoektocht blijkt dat er van alles borrelt onder de oppervlakte - op het werk of privé. Niets wordt echt uitgesproken, maar veel wordt duidelijk.
De Turkse regisseur Nuri Bilge Ceylan (THREE MONKEYS, IKLIMLER, UZAK), door velen bewonderd om zijn overweldigende fotografie en subtiele verhalen over doodgewone mensen, ontving in Cannes terecht de Grote Juryprijs voor dit meesterwerk.