le_havre.jpg

Le havre

  • Ook met André Wilms:

  • Hannah
  • hannah.jpg

Le havre icon_trailer.png

Eind jaren tachtig was hij daar plots: Aki Kaurismäki, de Finse regisseur met een naam die weggelopen lijkt uit een roman. In amper tien jaar tijd maakte hij destijds furore met geweldige arthousefilms als LENINGRAD COWBOYS GO AMERICA, THE MATCH FACTORY GIRL en DRIFTING CLOUDS. Stuk voor stuk films waarin hij zijn eigen bijzondere stijl handhaafde: weinig dialoog, veel droge Scandinavische humor, vreemde decors, vaste camera-standpunten en niet te vergeten bijna altijd met actrice Kati Outinen in een dragende rol. Het afgelopen decennium werd het wat stiller rond Kaurismäki - de laatste film die wij van hem vertoonden (THE MAN WITHOUT A PAST) dateert alweer van 2006. Maar gelukkig is de eigenwijze Fin weer helemaal terug.
En hoe: met LE HAVRE won hij afgelopen voorjaar in Cannes de FIPRESCI-prijs van de internationale filmpers. Zoals de titel al verraadt speelt de film in de gelijknamige Franse havenstad, waar we kennis maken met de vijftiger Marcel Marx (André Wilms) en diens zorgzame vrouw Arletty (Kati Outinen). Hun gezapige leventje wordt overhoop gehaald als Arletty ziek wordt en Marcel zich ontfermt over de jonge asielzoeker Idrissa. Die wil vanuit Le Havre de oversteek maken naar Engeland, maar wordt achtervolgd door de Franse politie. Samen met zijn buurtgenoten schiet Marcel de jongen te hulp, waardoor de twee een bijzondere band krijgen.
Het knappe van LE HAVRE is dat Kaurismäki een zwaar thema als immigratieproblematiek weet te verpakken in een droogkomisch sprookje, waarin de grote havenstad bijna idyllisch wordt afgebeeld. Al schuwt hij de harde werkelijk niet, want op TV-beelden zien we en passant wel degelijk de grote misstanden in de Noord-Franse opvangcentra voor immigranten.