la_piel_que_habito.jpg

La piel que habito

  • regie: Pedro Almodóvar

  • met: Antonio Banderas

  • SPA •drama, thriller • 2011 • 117 min.

La piel que habito icon_trailer.png

Lange tijd bleef het de vraag of Pedro Almodóvar ooit nog het niveau zou halen van zijn oscarwinnaar HABLE CON ELLA uit 2002. De films die hierop volgden (LA MALA EDUCACIÓN, VOLVER en LOS ABRAZOS ROTOS) deden het ergste vrezen: ze waren niet slecht, maar helaas ook niet de gehoopte meesterwerken. Was Almodóvar zijn magie kwijt? Nee, zo laat hij zien met zijn nieuwste film LA PIEL QUE HABITO. Want alles wat HABLE CON ELLA zo goed maakte zit ook in deze film: groots drama, hypergestileerde beelden, prachtige muziek van Alberto Iglesias en niet te vergeten een wonderschone hoofdrolspeelster.
Eigenlijk zou deze review hier moeten stoppen, want LA PIEL QUE HABITO is een thrillerachtig drama waarover je vooraf niet te veel moet weten. Zeker niet het precieze plot, want dat zou het kijkgenot bederven. Wij volstaan hier daarom met de hoofdlijnen.
De film - in het Engels uitgebracht als THE SKIN I LIVE IN - gaat over de succesvolle plastisch chirurg Robert (Antonio Banderas). Hij is één van de besten in zijn vak, bulkt van het geld en woont in een prachtig buitenhuis vlakbij Toledo. Maar écht gelukkig is Robert niet. Zijn vrouw heeft namelijk zelfmoord gepleegd nadat ze ernstig verminkt was geraakt door een auto-ongeluk en zijn getraumatiseerde dochter verblijft in een psychiatrische inrichting. Robert woont met zijn oude huishoudster in de villa, die twee grote geheimen herbergt. In de kelder bevindt zich een laboratorium annex operatiekamer, waar Robert experimenteert met een nieuw type supersterke kunsthuid. En boven houdt hij de knappe Vera (Elena Anaya) gevangen, een jonge vrouw die hij permanent bewaakt met camera’s.
Wie is zij? Waarom zit ze opgesloten? En wat wil Robert van haar? Via flashbacks maakt Almodóvar dat langzaam maar zeker duidelijk, om je na afloop vol verbazing achter te laten in je bioscoopstoel.