medianeras.jpg

Medianeras

  • regie: Gustavo Taretto

  • met: Javier Drolas • Pilar Lopéz de Ayala • Inés Efron

  • ARG/DUI/SPA •drama, komedie • 2011 • 95 min.

Medianeras icon_trailer.png

Koningin Beatrix waarschuwde er al eerder voor: door obsessief gebruik van sociale media vereenzamen mensen en leven ze in een schijnwereld. Protesten alom - Bea begreep er niets van. In MEDIANERAS (‘tussenmuren’) zien we dit thema terug, maar ook de grote stad is hier de oorzaak van anonieme en geïsoleerde levens. Toch knap van de jonge Argentijnse regisseur Gustavo Taretto om over zo’n onderwerp een frisse film te maken. MEDIANERAS heeft een prettig lichte toon en zit vol grappige en originele vondsten, zowel qua verhaal als qua vorm.
MEDIANERAS begint met een beschouwende blik op de architectuur in Buenos Aires. Naast elkaar vind je er hoog- en laagbouw, allerlei stijlen, oud en nieuw, en de kabeldichtheid is immens. In megaflats zijn honderden appartementen ondergebracht, van zeer groot en luxe tot een studio van 40 m2 zonder ramen.
In zo’n studio woont webdesigner Mártin. Door allerlei stoornissen komt hij z’n flatje niet uit en leeft hij in zijn virtuele wereld. Als therapie moet hij van z’n psychiater de stad gaan fotograferen, en tja, daar moet je toch echt voor naar buiten. In het appartementengebouw naast hem woont Mariana, een architect zonder één gebouw op haar naam. Ze richt etalages in. Haar leven is een chaos nadat ze abrupt een punt achter haar relatie heeft gezet. In een studio vol maquettes en verhuisdozen moeten de paspoppen haar eenzaamheid verzachten. Ook zij heeft angsten: ze neemt liever de trap naar de dertigste verdieping dan dat ze de lift pakt.
De bedoeling is natuurlijk dat deze twee dolende zielsverwanten elkaar vinden. Dat blijkt nog niet makkelijk in een stad met drie miljoen inwoners, zelfs niet als je bijna buren bent.

NB: Op donderdag 1 december om 20.30 uur geeft Sara Hoogveld, explicateur en historicus, een korte lezing voorafgaand aan de voorstelling.