prima_cosa_bella.jpg

La prima cosa bella

La prima cosa bella icon_trailer.png

Bruno, een mistroostige half verslaafde leraar van in de 40, heeft zich vol overtuiging losgemaakt van zijn familie. Tot zijn zus Valeria belt: hun moeder ligt op sterven. Onwillig laat Bruno zich ompraten om bij zijn moeder langs te gaan, want de herinneringen aan zijn knappe mama zijn niet zo gelukkig.
Uit flashbacks blijkt waarom. In 1971, midden in de jaren van seksuele vrijheid en blijheid, wordt zijn moeder Anna gekroond tot ‘Miss Mama’ van de Italiaanse kustplaats Livorno. Terwijl de mannelijke omstanders openlijk begerig toekijken, slaat de jaloezie toe bij Bruno’s vader. Dat resulteert in een scheiding en het begin van een onrustig leven.
Mooie Anna windt de mannen om haar vinger en dat levert haar zelfs filmrolletjes als figurante op. Ondertussen neemt ze haar kinderen mee op sleeptouw langs een stoet van minnaars. De jonge Bruno, die zo goed als hij kan voor zijn zusje zorgt, is gevoelig voor de afkeuring van zijn omgeving voor zijn moeder en gaat steeds meer op haar neer kijken.
Tot op haar sterfbed, als zijn moeder stoer vindt dat ze het er in het macho-Italië nog best goed van af heeft gebracht. Het dwingt Bruno kritisch naar zijn eigen leven te kijken, en langzaam krijgt hij waardering voor zijn moeder die zich niets van anderen aantrok.
Het tragikomische LA PRIMA COSA BELLA was de Italiaanse inzending bij de Oscars. Vooral de flashbacks naar het Livorno van de jaren zeventig zijn sfeervol en trefzeker. Maar dat is geen wonder: regisseur Paolo Virzi groeide er zelf op.