source_code.jpg

Source code

Source code icon_trailer.png

SOURCE CODE opent met een man die tijdens de ochtendspits wakker wordt in een trein. Wie is hij? Wat doet hij daar, zo keurig in een pak? En wie is de knappe jonge vrouw tegenover hem? Allemaal vragen waarop we als kijker niet 1-2-3 het antwoord krijgen, simpelweg omdat de man het zélf ook niet weet. Sterker nog: als hij naar het toilet gaat, schrikt hij zich het apelazarus omdat hij zichzelf niet eens herkent in de spiegel! In de minuten die volgen worden de raadsels alleen maar groter, totdat de trein met een enorme explosie verongelukt.
Einde film? Integendeel: het blijkt nog maar het begin. Letterlijk zelfs, want na een kort intermezzo begint hetzelfde verhaal weer opnieuw - zij het nét iets anders, waardoor we steeds meer te weten komen over de man, de vrouw en hun noodlottige treinreis. Vervolgens zien we alle gebeurtenissen weer een keer net iets anders, en dan nóg vele keren... totdat alle puzzelstukjes op hun plek zijn gevallen. En dan blijkt SOURCE CODE te gaan om een beroepsmilitair die zich dankzij een speciaal computerprogramma kan verplaatsen in andermans brein en die zo een terroristische aanslag in Chicago moet zien te voorkomen.
Sommigen van u zullen nu zeggen dat zo’n verhaal helemaal niet kan. Wel, een goede tip: laat u meevoeren door het script en geef u over aan de suspension of disbelief, zoals dat heet in filmjargon. Want dan ziet u met SOURCE CODE een film zoals we die maar weinig draaien: een ijzersterke kruising tussen techno-thriller, sciencefictionfilm en romantisch drama - met als bonus mooie hoofdrollen van de Amerikaanse sterren Jake Gyllenhaal en Michelle Monaghan.
Regisseur Duncan Jones (bekend als zoon van David Bowie én van het bekroonde drama MOON) mengde voor zijn tweede speelfilm elementen van INCEPTION, MEMENTO en LOLA RENNT. Voor wie die films gezien heeft zal SOURCE CODE geen verdere aanbeveling nodig hebben...