mine_vaganti.jpg

Mine Vaganti

Mine Vaganti icon_trailer.png

MINE VAGANTI maakt zomergevoelens los: Italiaanse luidruchtigheid, zonovergoten land, snelle auto’s, rijk gevulde tafels, familiebanden, liefdesperikelen. En pasta - daar kun je niet omheen in deze film over een familie pastamakers.
Vincenzo Cantone is de trotse eigenaar-directeur van een pastafabriek in Zuid-Italië, waar ook zijn oudste zoon Antonio, dochter Elena en schoonzoon Salvatore werken. Antonio woont nog bij z’n ouders, samen met oma en de wat buitensporige tante Luciana. Uiteraard in een kapitale villa.
En dan is daar nog de jongste zoon, Tommaso. Die wordt geacht economie in Rome te studeren om te zijner tijd samen met zijn broer het stokje van zijn vader over te nemen. Rome klopt, maar Tommaso studeert er letterkunde, wil schrijver worden en heeft daar de liefde van zijn leven ontmoet: een man. Niets kan hem van zijn gedroomde toekomst afhouden. En dat zal hij gaan verkondigen op het aanstaande familiediner bij zijn ouders. Natuurlijk ziet hij de bui al hangen, want in het conservatieve wereldbeeld van zijn ouders passen geen homo’s. Zonen moeten trouwen, kinderen krijgen en in de voetsporen van hun vader treden. Toch gaat Tommaso de strijd aan, maar het loopt iets anders dan verwacht. Zijn broer Antonio is hem voor en heeft zo’n schokkende mededeling dat vader Vincenzo een hartaanval krijgt. Met frisse tegenzin laat Tommaso zich overhalen om voorlopig wat taken in de fabriek over te nemen. Hij kan z’n vader toch niet een tweede hartaanval bezorgen?
Met de fraai gefilmde openingsscène van oma als jonge bruid, rennend door de velden op weg naar haar werkelijke geliefde, wil de Turks-Italiaanse regisseur Ferzan Ozpetek ons ongetwijfeld iets duidelijk maken: volg je hart, wat de mensen er ook van denken.