prophete.jpg

Un prophète

Un prophète

Al maandenlang zoemt het rond bij filmliefhebbers: UN PROPHÈTE, die móet je gezien hebben. In Frankrijk leidde dit heftige gevangenisdrama tot veel ophef en discussies in de pers en politiek. Maar over de kwaliteit werd niet getwist: wat een zinderende film, en wat een geweldige prestatie van hoofdrolspeler Tahar Rahim.
Zo dacht men er ook over in Cannes, waar UN PROPHÈTE de Grote Juryprijs ontving. De ene nominatie na de andere prijs sleept de film in de wacht, zelfs een Oscar lijkt niet uitgesloten. Genoeg prikkels om de film te gaan bekijken en vooral ook zelf te oordelen; 150 minuten moet voldoende zijn.
De 19-jarige Malik el Djebena moet voor zes jaar de cel in. Waarvoor, dat blijft onduidelijk, zelf beweert hij onschuldig te zijn. Als onbeduidend jong broekie gaat hij een harde leerschool tegemoet in een overvolle gevangenis, waar bendes elkaar het leven zuur maken en alleen het recht van de sterkste geldt. Daar komt Malik al snel achter. Om te overleven kán hij niet anders dan zijn celgenoot Reyeb vermoorden, want weigeren staat gelijk aan zelfmoord. De opdracht komt van César Luciani (Niels Arestrup), de leider van de groep Corsicanen. Die heeft werkelijk alle macht in handen, ook over de bewakers en directie, en weet allerlei privileges te bedingen. En hoewel Malik meer affiniteit heeft met de bajesklanten van Arabische komaf, kiest hij ervoor zich als klusjesman op te werken in de clan van Luciani. Ook gaat hij naar de gevangenisschool om te leren lezen. Hij wordt wijzer en slimmer, elke dag een beetje meer. Malik heeft zo zijn eigen doelen. Door zijn ogen en oren goed open te houden en toe te slaan of zich terug te trekken wanneer dat nodig is, komt hij aan de top van de misdaadpyramide.