de_helaasheid.jpg

De helaasheid der dingen

De helaasheid der dingen icon_trailer.png

De Vlaamse schrijver Dimitri Verhulst won in 2009 de Libris Literatuur Prijs voor het boek met de mooiste titel van het jaar: Godverdomse dagen op een godverdomse bol. Eerder al maakte hij in Nederland en België furore met De helaasheid der dingen, een semi-autobiografische roman die diep drama combineert met bizarre humor. Diezelfde twee ingrediënten zien we terug in de succesvolle verfilming van de jonge regisseur Felix van Groeningen.
Boek en film gaan grotendeels over de jeugdjaren van Verhulst in Reetveerdegem, een fictief dorp onder de rook van Gent. Minder fictief is de situatie waarin hij opgroeide: in het huis van zijn oma, samen met zijn gescheiden vader en drie werkloze ooms die allemaal een groot drankprobleem hebben. Bijna al het geld dat binnenkomt wordt linea recta verbrast in één van de vele cafés van Reetveerdegem. De drankgelagen en drinkwedstrijden (zoals het wereldrecord bierdrinken en een Tour de France op alcohol) leiden tot veel lol en grappen. Maar steevast ook tot problemen: vechtpartijen, gigantische katers, afkickcentra, deurwaarders, etcetera. Bovendien krijgt de ontspoorde familie te maken met de jeugdzorg, want de situatie waarin de jonge Verhulst - in de film heet hij Gunther Strobbe - verkeerde was natuurlijk een kind onwaardig.
Het was heel makkelijk geweest om van DE HELAASHEID een soort Tokkie-film te maken over alcoholisten aan de onderkant van de maatschappij. Gelukkig trapte Van Groeningen niet in die val. Net als in het boek laat hij ook de volwassen jongen zien, die zich dankzij zijn oma heeft weten te ontworstelen aan zijn familie. Het verleden heeft hem wel getekend, waardoor de volwassen Gunther grote problemen heeft met zijn eigen relatie en zijn zoontje. Maar het knappe van de film is dat je niet alleen tranen krijgt van het huilen, maar ook van het lachen.
N.B. Op dinsdag 11 oktober organiseren we een speciale ‘Men’s Night’ met bierproeverij.