;Taking_Woodstock.jpg

Taking Woodstock

  • regie: Ang Lee

  • met: Henry Goodman. Emile Hirsch • Imelda Staunton

  • USA •komedie, muziekfilm • 2009 • 110 min.

Taking Woodstock

In TAKING WOODSTOCK neemt succesregisseur Ang Lee (BROKEBACK MOUNTAIN, Crouching Tiger Hidden Dragon, SENSE AND SENSIBILITY) ons mee naar de grasvelden buiten het Amerikaanse plaatsje Bethel, waar in 1969 de ‘Woodstock Music & Art Fair’ werd georganiseerd. Sindsdien is Woodstock een begrip en staat de happening te boek als het festival der festivals. Al in 1970 maakte Michael Wadleigh hierover de wereldberoemde documentaire WOODSTOCK, die met een Oscar werd bekroond. Ang Lee koos niet voor een documentaire maar voor een speelfilm. Verrassend genoeg laat hij daarin nauwelijks optredens zien; hij vertelt vooral hoe het veertig jaar geleden allemaal begon en eindigde.
De film focust op Elliot Tiber, een jonge kunstenaar die in NEW YORK is mislukt. Hij keert terug naar Bethel, waar zijn ouders een gammel familiemotel runnen. Als hij in de lokale krant leest dat zijn buurgemeente een muziekfestival verbiedt, biedt hij de organisatoren een mooie locatie aan. Elliot bezit namelijk een vergunning om een kleinschalig muziekfestival te organiseren. Hij sluit een contract met de organisatoren en dan gaat de bal aan het rollen. Elliot had echter nooit kunnen bevroeden hoe massaal het zou worden: de honderdduizenden muziekfans en hippies ontwrichten het dorp en de wijde omgeving volledig. Zowel hijzelf als zijn ouders maken een metamorfose door en dankzij het festival wordt het motel weer een bloeiend familiebedrijf.
Regisseur Ang Lee heeft in TAKING WOODSTOCK de sfeer rond de bijzondere muziekhappening perfect gevangen en mengde er bovendien de nodige humor doorheen. Mooi is ook dat hij net als in de orginele documentaire veelvuldig gebruik maakt van splitscreen-beelden, waardoor we meerdere gebeurtenissen tegelijk zien. Daarbij verweeft hij originele beelden en nieuwe opnamen, die nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn.