Milk

Het was een grote verrassing dat Sean Penn dit jaar de Oscar won voor zijn hoofdrol in MILK en de gedoodverfde winnaar Mickey Rourke (THE WRESTLER) versloeg. Minder verrassend was dat Penn zijn prijs aangreep om conservatief Amerika een veeg uit de pan te geven. Daarmee sloot hij perfect aan op zijn rol als homo-activist in de nieuwste film van Gus van Sant (GOOD WILL HUNTING, ELEPHANT).

Van Sant’s biopic beschrijft een belangrijke periode uit het leven van Harvey Milk, een politicus die publiekelijk uitkwam voor zijn geaardheid. In 1977 werd Milk als eerste Amerikaanse homo gekozen voor een belangrijke post als City Supervisor van San Francisco. Hij zette zich in voor homorechten en wist een wetsvoorstel tegen te houden dat homo’s uit het Amerikaanse onderwijs wilde verbannen. Zijn opstelling kwam hem duur te staan.

In een historisch nieuwsfragment zien we bijvoorbeeld de demonische Anita Bryant, een berucht homohaatster, fulmineren tegen Milk. Het dramatische en filmische belangrijkste deel van de film ontrolt zich als Harvey tegenover zijn grootste vijand Dan White (Josh Brolin) komt te staan. Deze conservatieve christelijke medepoliticus wordt hem uiteindelijk fataal.

Het acteren in MILK is van een bijzonder hoog niveau. Josh Brolin speelt net als vorig jaar in NO COUNTRY FOR OLD MEN een sterke rol. Maar de film wordt gedragen door Penn, die ook nu weer volledig in de huid van een ander weet te kruipen. Waar zijn tegenspelers zich soms uitgesproken nichterig gedragen, zoekt Penn het in subtiele gebaren en intonaties.