il_y_a_longtemps.jpg

Il y a longtemps que je t’aime

Il y a longtemps que je t’aime icon_trailer.png

Op het vliegveld wacht Lea gespannen op haar zus Juliette. Ze hebben elkaar vijftien jaar niet gezien. Juliette heeft al die tijd vastgezeten voor moord en is nu voorwaardelijk vrij. Lea is intussen getrouwd en heeft twee jonge kinderen. Op verzoek van een sociaal werkster biedt ze Juliette onderdak, totdat deze werk heeft gevonden en zich een eigen woning kan veroorloven. Lea heeft zich stellig voorgenomen het contact met Juliette, dat in hun jeugd zo hecht was, te herstellen. Na jaren van afwezigheid, vooroordelen en vrees is het lastig elkaar weer te leren kennen. Zeker als het hart niet op de tong ligt. Toch zien we hoe de stugge Juliette ontdooit op eigen kracht, maar ook met hulp van de omgeving. We zien ook hoe Lea leert kijken naar zichzelf en naar haar rol in het verleden. Heel langzaam groeien de twee zussen naar elkaar toe. Maar pas als duidelijk wordt wat zich vijftien jaar geleden echt heeft afgespeeld, kan de weg worden vrijgemaakt voor een hernieuwde band.
Regisseur Philippe Claudel (bekend als romanschrijver) laat ons lang in het ongewisse over de misdaad die Juliette heeft begaan. Nooit wordt er rechtstreeks over gesproken; een sterk punt in IL Y A LONGTEMPS QUE JE T’AIME. De fantasie van de toeschouwers wordt voortdurend geprikkeld, evenals hun kijk op de waarheid die meerdere kanten kent. De vertolking van Juliette door Kristin Scott Thomas is een ander sterk punt. Met haar subtiele lichaamstaal zet ze een vrouw neer die constant op haar hoede is. Wanneer ze op het eind haar masker laat vallen, maakt dat dan ook grote indruk.