mon_fils_a_moi.jpg

Mon fils à moi

Mon fils à moi

MON FILS À MOI, het debuut van Martial Fougeron, gaat over verstikkende moederliefde. In de eerste beelden wordt duidelijk dat er een dramatische gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Uit een net rijtjeshuis wordt een brancard naar een ambulance gereden. Onduidelijk is wie onder het witte laken ligt en wat er is gebeurd. Aan het eind van de film zien we dezelfde scène. Intussen heeft zich een onheilspellend drama ontrold, waarbij je als kijker graag had willen ingrijpen.
Centraal in MON FILS À MOI staat een gezin in een gegoede buurt. Vader (Olivier Gourmet) heeft een baan aan de universiteit. Moeder (Nathalie Baye) doet het huishouden. Dochter Suzanne studeert en gaat binnenkort op kamers. Zoon Julien, beginnende puber, zit op school, voetbalt graag en heeft pianoles. Niks aan de hand, zou je zeggen.
Toch wel. Moeder zit haar zoon nogal op de huid. Ze bemoeit zich indringend met zijn doen en laten, zeker nu ze merkt dat haar invloed op hem afneemt. Dat leidt tot oplopende spanningen en vernederende situaties voor Julien. Suzanne probeert hem te steunen, maar kan niet tegen moeder op. Vader duikt weg in z’n boeken en neemt geen enkele verantwoordelijkheid. Julien durft zich niet openlijk en met kracht te verzetten. Hij slikt wat zijn moeder hem opdraagt, totdat bij hem de grens is genaderd.