coffee_cigarettes.jpg

Coffee and sigarettes

Coffee and sigarettes icon_trailer.png

Wat jammer toch dat Jim Jarmusch zo weinig films maakt. Zijn voorlaatste was GHOST DOG en sindsdien hebben we bijna vijf jaar moeten wachten op een nieuwe film van de eigenzinnige Amerikaan. Maar gelukkig is COFFEE AND CIGARETTES op-en-top Jarmusch: zwart-wit geschoten, vol zwarte humor en zeer minimalistisch.
Bijna achttien jaar deed de regisseur over het maken van COFFEE AND CIGARETTES, die bestaat uit een compilatie van elf korte films waarin tal van acteurs rokend en koffie drinkend de zin van het leven bespreken. Of eigenlijk de onzin van het leven, want de sketches zijn vooral komisch ñ als je tenminste van Jarmuschí humor houdt. Op een enkele overbodige na zijn het bovendien kleine juweeltjes.
De eerste scËne, een bizarre dialoog tussen de komieken Roberto Benigni en Steve Wright, is tevens de oudste. Dit startpunt van de reeks werd al in 1986 door Jarmusch gefilmd na zijn internationale doorbraak met DOWN BY LAW (ëI scream, you scream, we scream for icecream...í). Een al even vreemde dialoog tussen de popmuzikanten Tom Waits en Iggy Pop komt eveneens uit de oude doos. Twee nieuwere scËnes vormen het hoogtepunt van de film. Allereerst is daar Cate Blanchett die zichzelf persifleert als verwende actrice die onverwacht bezoek krijgt van haar minder bedeelde Australische nicht (Blanchett in een dubbelrol). De show wordt echter gestolen door de Britse komieken Alfred Molina en Steve Coogan die elkaar nippend aan de thee (!) het leven zuur maken. Daar kan zelfs een hilarische sketch met Bill Murray niet tegenop.