Dirty pretty things

Bijna onherkenbaar is ze, maar Frankrijks nationale knuffel Audrey Tautou speelt wel degelijk de hoofdrol in DIRTY PRETTY THINGS. Anders dan het lichtvoetige AMÉLIE waarmee ze zo beroemd werd, snijdt deze film een zwaarder thema aan: de benarde positie van (illegale) immigranten in Groot-Brittannië. Regisseur Stephen Frears begeeft zich daarmee op bekend terrein, want al in 1985 maakte hij hierover het krachtige MY BEAUTIFUL LAUNDRETTE.
Zelf noemt Frears DIRTY PRETTY THINGS een ‘gothic horrorstory’, en dat is wel een mooie vondst. De film speelt zich grotendeels af in een groot Londons hotel, waar de uit Nigeria gevluchte arts Okwe (Chiwetel Ejiofor) werkt als nachtportier. Hij wordt er verliefd op één van de schoonmaaksters, de Turkse Senay (Tautou met een vreemde Frans-Brits-Turkse tongval). Het duo ontdekt een duister complot: in het hotel staan illegalen in ruil voor een paspoort organen af.
De boodschap van Frears dat illegalen in Europa op de rand van de afgrond leven kan niet vaak genoeg worden verteld. Aan het einde van de film drukt hij je met de neus op de harde feiten met een monoloog van Okwe: ‘We’re the people you don’t see. We drive your cabs and clean your rooms and suck your dicks.’ Niet erg subtiel, maar wél oprecht.