punch_drunk_love.jpg

Punch-drunk love

Punch-drunk love icon_trailer.png

Fervente filmhuis-bezoekers zullen hem ongetwijfeld kennen: Paul Thomas Anderson, het meest vertroetelde talent van de ‘kleine’ Amerikaanse film. Na BOOGIE NIGHTS en MAGNOLIA moesten we bijna drie jaar wachten op zijn nieuwste productie PUNCH-DRUNK LOVE, een film over de liefde. Daar zijn er al vele duizenden van gemaakt natuurlijk, maar nog nooit op de manier waarop Anderson de zaken aanpakte. Hij vermengde zijn romantische lovestory met slapstick, komedie, thriller-elementen en - schrik niet - experimentele vloeistofdia’s. Deze mix maakt de film nogal ontregelend, maar als kijker word je er wel in meegezogen.
Hoofdpersoon van PUNCH-DRUNK LOVE is de enigszins contactgestoorde magazijnmedewerker Barry (Adam Sandler), die een klapper denkt te gaan maken door een fout in het Amerikaanse airmiles-spaarsysteem. Barry wordt ondertussen verliefd op de eenzame Lena (Emily Watson uit BREAKING THE WAVES), een schutterige collega van één van zijn vele zussen die hem het leven zuur maken. Het zal geen grote verrassing zijn welke verhaallijn goed afloopt.
De surprise zit hem vooral in de hoofdrol van de Amerikaanse komiek Adam Sandler, die zijn roem vergaarde als schreeuwlelijk in platte Hollywood-komedies. Wat had hij te zoeken in een filmhuisfilm? Veel, zo blijkt: onder regie van Anderson speelt Sandler in PUNCH-DRUNK LOVE opvallend ingetogen de rol van zijn leven.