les_innocentes.jpg

Les innocentes

Les innocentes

Het is december 1945 en het is bitter koud in een klooster bij Warschau. De nonnen hebben zich verzameld voor het ochtendgebed en beginnen te zingen. Dan klinkt er een schreeuw van pijn. En nog één. De nonnen zingen ogenschijnlijk onaangedaan door tot één van hen, Maria, het niet meer uithoudt, en weg rent naar een schemerige kamer.

Daar is een novice in heftige pijn aan het bevallen. Het gaat niet goed en de ongeruste Maria sluipt via een achterdeur het klooster uit. Ze gaat op weg naar een Frans legerhospitaal een eind verderop om hulp te halen. Daar stuit ze op de Rode Kruis-arts Mathilde, die eigenlijk alleen gewonde Franse militairen mag helpen.

Toch gaat Mathilde met Maria naar het klooster. Moeder Overste is niet gelukkig met Mathildes’ hulp, maar accepteert die noodgedwongen. In het klooster komt de jonge arts achter de schande die de abdis probeert te verbergen: er zijn meer nonnen hoogzwanger.

Dat dit komt door brute overvallen van Russische soldaten maakt niet uit: de nonnen hebben hun gelofte van kuisheid verbroken. De buitenwereld mag hier niets van weten. De dagen daarop pendelt Mathilde heen en weer van de legerbarakken naar het klooster om hulp te bieden.

LES INNOCENTES, gebaseerd op het waargebeurde verhaal van legerarts Madeleine Pauliac, is een film vol tegenstellingen. Tussen de wereldse en van huis uit communistische Mathilde en de religieuze nonnen, tussen de strikte moeder-overste en de zachtmoedige Maria, en de worsteling van de nonnen zelf. Hoe hou je je staande wanneer de wereld om je heen instort? Zoals één van de nonnen zegt: ‘Geloof is 24 uur twijfel, en één minuut hoop.’