La tête haute

LA TÊTE HAUTE opent met het beeld op zwart en een stem die je uit duizenden herkent, die van Catherine Deneuve. Als kinderrechter probeert ze door te dringen tot Sévérine (Sara Forestier), moeder van de zesjarige Malony die iedereen tot wanhoop drijft. Huisuitplaatsing ligt op de loer. En al is Sévérine gek op haar zoontje, ze heeft werkelijk geen idee wat van een moeder mag worden verwacht.

In de volgende scène is Malony (Rod Paradot) vijftien. Al snel wordt duidelijk dat er weinig veranderd is. Malony scheurt rond in een gestolen auto, met zijn moeder lachend op de achterbank. Het is niet het enige vergrijp waarvoor hij weer voor diezelfde kinderrechter zit. En in tegenstelling tot haar opmerkelijke compassie met de jongen ziet de officier van justitie hem liever meteen achter de tralies. Na moeizaam overleg krijgt Malony alsnog een kans zijn leven te beteren in een jeugdinrichting. Zijn vaste sociale begeleider Yann (Benoît Magimel) brengt hem erheen en blijft ook daar zijn aanspreekpunt. Een nogal ondankbare taak: Yann moet heel wat incasseren. Maar ook hij doet er alles aan om het vertrouwen van Malony te winnen om hem zo op het rechte pad te brengen. Even lijkt het erop dat er wat rust komt aan het front, maar nadat Malony met alweer een gestolen auto een ongeluk veroorzaakt is de maat vol. Zelfs de kinderrechter besluit nu dat hij naar de jeugdgevangenis moet. Gloort er dan nog enige hoop aan de horizon? Gelukkig wel, met wat hulp van ontluikende liefde.

Het felrealistische drama LA TÊTE HAUTE, openingsfilm in Cannes dit jaar, is een ode aan alle mensen die zich met zoveel geduld en volharding inzetten voor kinderen als Malony.