araf.jpg

Araf

  • regie: Yesim Ustaoglu

  • met: Neslihan Atagül • Baris Hacihan • Özcan Deniz

  • DUI/FRA/TUR •drama • 2012 • 124 min.

Araf

Het zal toeval zijn dat twee prachtig geschoten Turkse films, WINTER SLEEP en ARAF, bijna tegelijkertijd in Nederland werden uitgebracht. Zoveel films van Turkse makelij dringen hier niet door. Maar wie genoot van Gouden Palm-winnaar WINTER SLEEP, zou volgens de Filmkrant ook naar ARAF moeten gaan: ‘De twee films vormen een prachtig tweeluik.’

ARAF speelt zich af in een verlaten gebied tussen Ankara en Istanbul, in de buurt van een leeggelopen industriestadje. Over de provinciale weg denderen vrachtwagens voorbij. Of ze stoppen juist bij het wegrestaurant waar Zehra en Olgun de chauffeurs van maaltijden voorzien. Voor de twee jongvolwassenen is het aanpoten en veel plezier in hun geestdodende werk hebben ze niet. Olgun kan zich nog optrekken aan zijn dromen – en aan Zehra op wie hij een oogje heeft. Maar voor haar zijn alle dagen hetzelfde en ze wil maar één ding: eruit breken. Steun van haar conservatieve moeder hoeft ze niet te verwachten. En geld heeft ze helaas ook niet, want al haar verdiensten verdwijnen direct in de huishoudpot. Met Olgun kan ze het best vinden als collega, maar meer ook niet. Zehra zoekt haar heil bij een zwijgzame, oudere vrachtwagenchauffeur – misschien kan hij haar wat meer van de wereld laten zien. Of had ze beter moeten weten?

‘Araf’ betekent ‘ergens tussenin’ en dat is precies wat deze film laat zien: de hoofdrolspelers bevinden zich nog tussen jeugd en volwassenheid, ze jagen hun dromen na en verliezen hun onschuld in de realiteit. En dat is in het weemoedig gestemde ARAF een harde leerschool.