frances_ha.jpg

Frances Ha

Frances Ha icon_trailer.png

Een tijd lang stond het gelijk aan commerciële zelfmoord, maar inmiddels lijkt het een kleine trend in de arthousewereld: films uitbrengen in klassiek zwart/wit. In de zomer draaiden we bijvoorbeeld OH BOY, volgende maand is bij ons BLANCANIEVES te zien, en deze maand zowel TABU als FRANCES HA. Allevier geschoten in zwart-wit, maar allevier verre van kleurloos. Integendeel.

Behalve de tint heeft FRANCES HA van regisseur Noah Baumbach (GREENBERG) nóg een overeenkomst met OH BOY: ze gaan allebei over twintigers in een grote stad. Was dat bij laatstgenoemde film een jongeman in Berlijn, bij Baumbach gaat het over een jonge vrouw in New York. Frances heet ze, een 27-jarige would-be danseres die als invalster werkt bij een dansgezelschap. Ze woont met haar goede vriendin Sophie samen in een appartement en leeft een vrij onbekommerd stadsleven. Totdat Sophie verhuist en Frances met beide benen op de grond belandt. Wonderwel blijkt ze zich tóch aan te kunnen passen, hoppend van baantje naar baantje en van verhuizing naar verhuizing.

Grote kracht van FRANCES HA is het droogkomische scenario dat Baumbach schreef samen met hoofdrolspeelster Greta Gerwig – in het échte leven zijn partner. Het roept bij vlagen herinneringen op aan het eerdere werk van Woody Allen. ‘FRANCES HA is een film van kleine gebeurtenissen, veel conversaties, veel vriendschap en heel veel Frances’, constateerde de Filmkrant gevat. ‘De sterke rol van Gerwig, de soms onbedaarlijk geestige scènes, dialogen en observaties en de rijkheid aan details dragen de film met speels gemak.’