zero_dark_thirty.jpg

Zero Dark Thirty

Zero Dark Thirty icon_trailer.png

Met een 9,5 als rapportcijfer is ZERO DARK THIRTY met stip de beste film van 2012. Althans volgens metacritic.com, dat de recensies verzamelt van alle gezaghebbende Engelstalige kranten en filmtijdschriften. Een soort summa cum laude dus voor regisseur Kathryn Bigelow, die voor haar vorige actiedrama THE HURT LOCKER de belangrijkste Oscars won. Eind februari zal duidelijk worden of haar dat opnieuw lukt. Het zou verdiend zijn, want ZERO DARK THIRTY is een bij vlagen nagelbijtend spannende fim over de zoektocht naar Osama bin Laden.

Hoewel iedereen de afloop kent – Bin Laden werd in mei 2011 vlakbij een Pakistaanse legerbasis doodgeschoten door Amerikaanse elite-troepen – weet Bigelow de spanning ruim 2,5 uur vast te houden. Met als climax de laatste veertig minuten, waarin je bijna in real time de belegering van Bin Laden’s compound meebeleeft. Maar er is méér dat deze film zo bijzonder maakt. Bijvoorbeeld de hoofdrol van Jessica Chastain (THE TREE OF LIFE) als CIA-agent Maya, die vlak na 9/11 als bleue speurder wordt gestationeerd in Pakistan. Daar bijt ze zich bijna tien jaar lang vast in het ontrafelen van het netwerk rond Bin Laden. Terwijl haar collega’s falen of zelfs vermoord worden door Al Qaeda, lukt het Maya uiteindelijk hét aanknopingspunt te vinden. Onwaarschijnlijk? Wellicht, al ligt het verhaal naar verluidt dicht tegen de werkelijkheid aan. De film is faction – een combinatie van feiten, fictie en actie.

Daarmee belanden we bij de derde sterke pijler: Bigelow durfde een grote publieksfilm te maken die schuurt. De cameravoering is springerig, scènes beginnen soms vrij abrupt en het verhaal wordt niet in hapklare Hollywood-brokken verteld. Bovendien toont ze onomwonden met welke mensonterende martelmethoden de VS gevangenen aan het praten krijgt. Zoals de Filmkrant het verwoordde: ‘ZERO DARK THIRTY laat zaken zien waarvoor je even de ogen kunt sluiten, maar waarvan je uiteindelijk niet kunt wegkijken.’